Dat is eigenlijk niet zo eenvoudig te vertellen.
Want het gaat op zo’n dag niet om mij, maar om jou.

Toch wil ik graag iets delen. Want een dag lang werken met een groep van zo’n 8 mensen die ieder verlangen om dichter bij hun kern te komen —
dat is voor mij een voorrecht. Spannend, intens, en elke keer weer inspirerend.

Soms ken ik een paar mensen al uit mijn coachpraktijk en weet ik een beetje wat ze willen onderzoeken. Maar van de meesten weet ik alleen hun naam.
De groep kent elkaar meestal niet, en komt uit alle hoeken van het land.

Mijn eerste taak is dan: een veilige bedding creëren. Een sfeer waarin kwetsbaarheid mag bestaan en waar ruimte is voor persoonlijke thema’s en verlangens.
Zodat er gedurende de opstellingendag beweging kan ontstaan: richting inzicht, opluchting, relativering, bevrijding.

We starten meestal met een klein moment van verstilling: poëzie, pianospel, of een verhaal dat raakt. Daarna brengen we onszelf fysiek, mentaal en emotioneel in beweging via enkele systemische oefeningen in tweetallen.

De opstellingen die volgen zijn altijd verschillend. Ze raken existentiële verlangens en thema’s als trauma, familierelaties, werk, ziekte, oorlog, seksualiteit, dood, doelen, toekomst. Het gezin van herkomst speelt vaak een rol, maar zeker niet altijd.

Voor veel deelnemers is het een intensieve dag, omdat er zoveel langskomt — en omdat de thema’s universeel zijn. Je herkent jezelf in het verhaal van een ander. Dat is de kracht van werken met representanten: zij verwoorden vaak helder wat jij diep vanbinnen al weet.

Waarom ik dit zo graag doe? Omdat het me raakt. Omdat ik zie hoe verhelderend en bevrijdend het kan zijn voor mensen.
Omdat ik op zulke dagen met alles wat ik heb, iets mag bijdragen aan iemands beweging naar perspectief.

Als ik dan ’s avonds thuiskom, zegt Renske vaak: “Ah, ik zie het al – het ging goed vandaag.” En meestal heeft ze gelijk.

Ook dáárom wil ik dit werk nog lang blijven doen.