Enkele cliënten:

M.H., manager bibliotheek:

"Mijn ervaring met actiemetaforen vond enkele jaren geleden plaats tijdens een ontwikkel-assessment bij Frits van Kempen. Op dat moment verkeerde ik, als manager bij een culturele instelling, in bestuurlijk "zwaar weer". Enkele bestuursleden gedroegen zich ronduit intimiderend richting personeel en management. Ik had ervoor gekozen vierkant voor het personeel te gaan liggen, waardoor ikzelf de volle laag kreeg met dreiging tot ontslag als gevolg. Tijdens één van de actiemetaforen moest ik in een soort doel gaan staan en was de opdracht om iedere bal tegen te houden. De ballen kwamen keihard mijn richting uit. Op dat moment ervoer ik fysiek dat ik helemaal niet de behoefte had deze ballen tegen te houden; ik zou het risico lopen geblesseerd te raken en dat had ik er niet voor over. Daarom deed ik een stapje opzij en zei dat ik ze liever liet gaan.
Hierdoor ben ik me heel goed bewust geworden van mijn grenzen en de noodzaak dit ook aan te geven. Op mijn werk heb ik vervolgens ook een stapje terug gedaan door mij tijdelijk ziek te melden. Het gevolg was dat het personeel hun eigen verantwoordelijkheid oppakte, ikzelf de tijd kreeg om mijn verloren kracht weer op te bouwen en we daarna gezamenlijk krachtig genoeg bleken te zijn om ervoor te zorgen dat het bestuur moest aftreden en de organisatie weer de kans kreeg zich te herstellen.

In gesprekken was mij al vaker gezegd dat ik "gevaar" liep door mijn vasthoudendheid. Deze actiemetafoor bracht mij het definitieve inzicht dat het van wijsheid zou getuigen een pas op de plaats te maken en (tijdelijk) te capituleren." . -

- T.L. ,hoofd vertaalafdeling Stork:

Het is inmiddels 10 jaar geleden dat ik verschillende actiemetaforen van Frits van Kempen heb meegemaakt. Veel spelarrangementen staan me nu nog steeds zeer helder voor de geest. Met de ogen dicht op een muur afrennen bijvoorbeeld, of met van die judomatten door de zaal zeulen om te zien hoeveel last je op je schouders wilt nemen. Of hoe je omgaat met de angsten en weerstand bij een geblinddoekte man die je door de zaal moet leiden. De situaties die Frits creëerde hebben mij bewust gemaakt van een aantal van mijn beperkingen en mogelijkheden. Maar belangrijker is misschien nog wel dat de actiemetaforen de werkelijkheid terugbrengen tot de kern waardoor je het gedrag van jezelf of anderen in vergelijkbare situaties direct herkent.

De metaforen maken je dus niet alleen bewust, maar geven je bovendien een instrument tot reflectie op gedrag. En daarmee de mogelijkheid om gedrag te veranderen of te verbeteren.

H.N. RvB GGZ-instelling:

Enkele jaren geleden had ik mijn benoeming op zak voor een baan die ik al jaren begeerde. Alleen: ik had al een goed passende baan en een interessant fusieperspectief. En ik twijfelde of de aantrekkelijke omstandigheden (in het buitenland) van mijn nieuwe werk opwogen tegen het verlies aan strategische manoeuvreervrijheid. Het zou nl. een stap terug betekenen van de functie van bestuurder met een Raad van Toezicht naar een functie als locatiedirecteur met een bestuurder boven mij. De voor- en nadelen van mijn nieuwe en bestaande baan had ik goed in beeld, maar, ondanks die rationeel doorwrochte analyse, kwam ik er niet uit.

Ik vroeg aan Frits van Kempen of hij het dilemma met mij op een andere manier wilde benaderen.
Het in de gymzaal uitgezette parcours met toestellen en door Frits geïmproviseerde oefeningen brachten vrij snel een fysiek beleefde helderheid, waarmee de beslissing om de nieuwe baan niet te aanvaarden zonder een rest van twijfel kon worden genomen. Cruciaal was de door mij ervaren bewegingvrijheid die in de oefening m.b.t. mijn bestaande baan zoveel groter was dan m.b.t. de nieuwe. ?